manuel, pablo e rubén durán lalín

Onte cumpríronse xusto 5 anos da publicación da primeira entrada deste blog.  Visto en perspectiva semella que foi antes de todo.  Daquela estaba en marcha a todo trapo o proxecto da Orquestra Orff IES As Bizocas e o certame de poesía Xosé A. Barral, que este ano convoca xa a súa sétima edición da man dos actuais responsables da biblioteca e do departamento de música do IES As Bizocas de O Grove.  A iniciativa evolucionou xa daquela hacia a esfera do audiovisual escolar e iso confírelle agora ao meu traballo cos chavales de secundaria unha dimensión máis ampla.

Tanto no IES As Bizocas como agora, no IES AS Barxas de Moaña, a intención é a mesma: procurar a innovación teimando nun novo paradigma educativo que deixe de lado as prácticas decimonónicas que aínda seguen conformando unha grande parte da experiencia docente. Trátase de aprender pero de aprender facendo.  Dar o salto da pura transmisión da información á experiencia, á adquisición dun coñecemento que ademáis de significativo debe estar conectado coa realidade e inmerso no contexto no que ten lugar.

Con todo o más importante que aconteceu na miña vida nestes 5 anos foi o nacemento dos meus fillos Manuel, Pablo e Rubén. O autismo do primeiro supuxo para a miña muller Olga Lalín e para min un antes e un despóis que a mesma vida axuda a asimilar, día a día.  Un antes e un despóis, semella doado dicilo.  Antes eu tiña un motor, agora teño catro!

Lumeeeeeeee!!!