Souben de Enseñar a nativos digitales, de Marc Prensky, Ed. SM, grazas ao profesor Manuel Gónzalez, que o nomeou como referencia pedagóxica para o seu estupendo traballo no IES Concepción Arenal, en Ferrol, durante a ponencia que compartimos con él no pasado Culturgal.

A título  tan atractivo corresponde un interesantísimo ensaio sobre como abordar o labor docente atendendo ao tempo no que estamos e consiste, en realidade, nun completo arsenal metodolóxico co que partir para abrirlle a porta a ese ensino do futuro que xa é.

Oportuno, riguroso e, o mellor de todo, inspirador.

Nestes últimos días estamos na casa todos atarefados preparando o vindeiro 2 de abril, o día internacional pola concienciación sobre o autismo.  Para nós é unha data moi especial, desde que ao noso fillo Manuel lle diagnosticaron un Transtorno do Espectro Autista (T. E. A.) fai xa máis de dous anos.  Entón comezamos un camiño difícil, mais non deixamos de sentir en todo momento o apoio de moita xente directa ou indirectamente implicada que, coma nós, sinte a necesidade de aportar alento na loita.

O ano pasado contribuímos cunha canción e con ese video de embaixo, que superou as nosas espectativas, contribuíndo a que moita xente coñecera mellor e, efectivamente, se concienciara.  O próximo 2 de abril teremos unha nova entrega.

Definitivamente: non temos nada mellor que facer.


O mércores pasado tivemos na aula de música do IES As Barxas un invitado moi especial.  O inxeñeiro de son e deseñador de estudios de gravación inglés, Philip R. Newell, achegóuse para inaugurar un novo proxecto pedagóxico que estamos pouco a pouco dando forma no departamento:  A Música Importa.

Nas dúas horas que durou a actividade con Philip (en inglés, pois tratábase do grupo bilingüe de 2º da E.S.O.), houbo tempo para percorrer ao vivo un bo tramo da historia da música popular do noso tempo, mais tamén para reflexionar sobre a educación e sobre a paixón que move montañas, da súa pola música e polo son, por exemplo, que compartíu coas dun alumnado que ao final rematou facendo cola para conseguir cadanseu autógrafo.

Na sala de máquinas temos o video da experiencia….

manuel, pablo e rubén durán lalín

Onte cumpríronse xusto 5 anos da publicación da primeira entrada deste blog.  Visto en perspectiva semella que foi antes de todo.  Daquela estaba en marcha a todo trapo o proxecto da Orquestra Orff IES As Bizocas e o certame de poesía Xosé A. Barral, que este ano convoca xa a súa sétima edición da man dos actuais responsables da biblioteca e do departamento de música do IES As Bizocas de O Grove.  A iniciativa evolucionou xa daquela hacia a esfera do audiovisual escolar e iso confírelle agora ao meu traballo cos chavales de secundaria unha dimensión máis ampla.

Tanto no IES As Bizocas como agora, no IES AS Barxas de Moaña, a intención é a mesma: procurar a innovación teimando nun novo paradigma educativo que deixe de lado as prácticas decimonónicas que aínda seguen conformando unha grande parte da experiencia docente. Trátase de aprender pero de aprender facendo.  Dar o salto da pura transmisión da información á experiencia, á adquisición dun coñecemento que ademáis de significativo debe estar conectado coa realidade e inmerso no contexto no que ten lugar.

Con todo o más importante que aconteceu na miña vida nestes 5 anos foi o nacemento dos meus fillos Manuel, Pablo e Rubén. O autismo do primeiro supuxo para a miña muller Olga Lalín e para min un antes e un despóis que a mesma vida axuda a asimilar, día a día.  Un antes e un despóis, semella doado dicilo.  Antes eu tiña un motor, agora teño catro!

Lumeeeeeeee!!!

Cando Iria Collazo, profe de galego no IES As Barxas e colaboradora habitual como letrista e vocalista no Obradoiro Músicasbarxas, quedou en estado, un grupo de alumnas de primeiro de bacharelato, con Jenni Cancelas ao frente, achegóuse á aula de música para ver a posibilidade de facerlle unha nana e darlla de agasalllo cando nacera o bebé.

Sen presa pero sen pausa puxémonos á tarefa e o resultado aí embaixo o tedes; un traballo dentro da serie Crea clips no que, a partir dunha composición do profesor, o alumnado tivo a posibilidade de experimentar unha vez máis coas técnicas de producción de audio, entendidas coma un proceso creativo que acompaña ao estricto feito compositivo.

Especial atención requeriu o emprego de dúas ferramentas que para min están resultando moi socorridas últimamente: o Line6 dl4 delay modeler e o Electro Harmonix smallstone.

Benvida Niara e parabéns familia!

Desde a Asociación Andaina Redondela, de persoas con necesidades educativas especiais, convocamos a primeira edición duns premios que agardamos sirvan para normalizar a diversidade.  Non podo pensar noutra maneira mellor de chamarlle á loita que as persoas afectadas, as súas familias e os profesionais levamos adiante.  No noso, palabras como integración,  atención á diversidade ou convivencia cobran todo o sentido.  Mais que palabras bonitas son  ferramentas para axudar a que as persoas con discapacidade poidan tamén ter a oportunidade de gañar o futuro, unha vida de calidade, como calquera.

Nesas andabamos cando ocorréusenos crear uns premios que teñen dúas vertentes; unha dirixida a desenvolver e fomentar a creatividade entre o alumnado de primaria e secundaria, a través de certames de debuxo e obras audiovisuais, respectivamente, e outra na que pretendemos recoñecer a aquelas persoas ou entidades que se teñan destacado na defensa do noso que, en realidade, é a defensa do de todos.

 

Se eres profe de música en secundaria e estás procurando unha actividade que integre as TICS na aula, que fomente o traballo colaborativo e achegue ao alumnado á industria da cultura e do espectáculo dun xeito directo e (razoablemente) doado, non lle deas máis voltas: pon un lip dub na túa axenda escolar.

Eu comecei no 2009, no IES As Bizocas, cunha canción dos Heredeiros da Crus, Motosicleta man, e este que vos amoso agora é o último mais non derradeiro.  É tanta a demanda de lip dubs por parte dos chavales que a posibilidade de que eu deixe un dos meus grupos sen un sería impensable, un agravio imperdoable.

Coa sección bilingüe (de música en inglés) de 3º da E.S.O., un estupendo grupo embandeirado na efervescencia adolescente, levabamos desde principio de curso planexando un lip dub que se axustase ás súas características.  A primeira opción era Call me maybe, de Carly Rae Jepsen, mais fomos perdendo o entusiasmo a medida que pasaba o tempo e a filmación proxectada no patio íase adiando a causa do frío e da chuvia.  Foi a miña muller, Olga Lalín, quen me falou de We are golden, de Mika; unha canción supersónica, mestura de Bee Gees, os Queen máis glam e gospel desatado, desas que a un lle fan renovar os votos polo rock and roll e perfecta para o grupo en cuestión.

O demáis aí o tedes.  Unha reivindicación da adolescencia por enriba dos tópicos que é, en realidade, unha celebración de estarmos vivos.  O paralelismo coa ameaza que as autoridades educativas do estado fan pesar sobre a materia de música no ensino secundario é evidente:  We are not what you think we are: We are golden!  Non somos o que ti pensas:  Somos ouro!

O vindeiro 26 de abril, no Auditorio Municipal de Vilagarcía de Arousa, terá lugar o segundo encontro do  alumnado de música de secundaria e bacharelato que se organiza a través de Asomusica.

Desta volta o tema elexido é A música  galega e cada centro participante poderá interpretar ata dúas pezas.  Con todo, unha oportunidade para compartirmos experiencias e valorar o que temos e nos queren quitar a través de leis educativas que semellan identificar ao éxito educativo coa formación de profesionais socialmente incompetentes e profundamente incultos.

Tedes toda a información aquí.  Non nos queda nada que loitar…Embaixo un exemplo do que os compañeiros, do IES Afonso X o Sabio de Cambre, fixeron na primeira edición:

Da biblioteca do IES As Bizocas de O Grove chega a convocatoria da séptima edición do Certame de poesía Xosé A. Barral, o concurso de ámbito escolar no que os poemas gañadores son musicados pola  Orquestra Orff IES As Bizocas.
Como impulsor no seu día desta iniciativa quero darlle moitos parabéns a Marta Fernández e a Cecilia Iglesias e agradecerlles que tomaran o relevo.

O prazo de presentación de orixinais remata o 15 de abril.  Animádevos a participar!

A orixe dos movementos nos que se dividen as sonatas, os concertos e as sinfonías clásico – románticas está nas danzas.  En realidade a música instrumental sempre tivo un fundamento social moi determinando e non foi ata datas moi recentes cando se comezou a escribir música para ser simplemente escoitada.

No Renacemento era usual a interpretación de parellas de danzas de carácter diverso, unha de paso (o passamezzo) xunto a unha de salto (o saltarello).  O exercizo proposto desta volta ao alumnado de 2º E.S.O. era  compoñer unha nova sección contrastante a unha pastorela de orixe francés que, así interpretada, conforma unha peza na que destaca o principio compositivo básico da variedade a través de seccións de ritmo contrastante.