O ceo azulCando Victor A. Castro e máis eu comezamos a producir o libro disco coas pezas de Paco Rivas Traca – Traco: 24 cantigas de nanar, un aloumiño e un arrolo (Cumio, 2015), tivemos claro que a obra tiña que ter unha achega didáctica e que esa achega tiña que estar centrada nos instrumentos propios dunha aula de primaria e secundaria; o instrumental orff.

É por medio dos carrillóns, dos metalófonos, dos xilófonos, da percusión…como unha parte moi importante do alumnado entra en contacto coa práctica da musica, especialmente coa práctica de conxunto. De maneira que, como docente, sempre defendín a creación dun repertorio específico para esas “ferramentas” que caracterizan as aulas de todo o país. Con esa idea creamos a  Orquestra Orff do IES As Bizocas, no Grove, no 2006, e daquel proxecto naceron experiencias e aprendizaxes que agora podedes ver en Traca – Traco, pero tamén daquela nacera un soño, o de mesturar o mundo da música profesional coa que facemos nas aulas, que neste libro é realidade a través das voces de Fuxan os ventos, Montse Ogando ou Lydia Botana.

En total podedes acceder a 13  arranxos orff, imprimir as partes e a partitura de dirección co esforzo dun click e, o máis interesante, adaptalas aos grupos cos que traballades, aportar as vosas ideas e as do voso alumnado para entre tod@s conformarmos o diálogo que alimenta á música.

Captura de pantalla 2015-07-02 a las 1.35.27

manuel camaraTivemos dúbidas este ano sobre que canción empregar para axudar a concienciar sobre o trastorno do espectro do autismo, que ten o noso fillo Manuel.

Primeiro pensamos nunha canción expansiva, desas de retrouso, como A casa dos avións, pero eu non tiña unha boa idea para facer o video.  Si a tiña (ou iso pensaba) para Son o teu medo, unha peza de música amable e texto duro, que tamén vai ir incluída en Azul, o disco que escribín xunto coa miña muller sobre o autismo, no que sigo traballando, agora coa compañía de músicos como Aleixo Jablonski e Franc Gorriz, Montse Ogando e Victor A. Castro; a banda coa que imos presentalo en directo.

Son o teu medo fala sobre o que sintes ao pouco de recibir o diagnóstico, cando pasas meses cunha punzada no peito, literalmente, e eres máis consciente que nunca da túa propia mortalidade, e pensas en que vai pasar cando ti non esteas para protexer e coidar ao teu fillo con autismo.

A idea para o video consistía en empregar unha cámara que Manuel poidese levar e achegarmos á realidade que só é visible a través del.   Unha realidade que só é completa coa aportación das persoas con diversidade funcional.

Como todos os anos, presentamos nestas datas un video – canción do proxecto audiovisual A canción de Manuel, co que pretendemos axudar a concienciar sobre o Trastorno do espectro do autismo, que afecta ao noso fillo máis vello.

Podedes ver o diario de toda a iniciativa no blog de Alto alto como una montaña.

Moito que facer aínda, moito que aprender.

Desde que ao noso fillo Manuel lle diagnosticaron un trastorno do espectro do autismo, preparamos na casa unha iniciativa a prol da concienciación para o 2 de abril, cita anual a nivel internacional con isto que tanto nos importa.

Aí vai un adianto de “O oito”, o novo video – canción que imos estrear ese día.

😉

Aquí tedes a presentación dun traballo longamente madurado.  Un novo esforzo a prol da concienciación sobre o Transtorno do Espectro do Autismo xunto con Olga Lalín, Esther Medraño, Luz Beloso e Montse Ogando.

Todo isto non sería posible sen a xenerosidade e o apoio de moita xente, grazas perpetuas a todas e a todos.

Tedes toda a información en http://www.hadaesther.com

 

 

 

 

O número 9 da revista da Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística recolle un artigo asinado pola miña muller Olga Lalín e eu mesmo.  En Facendo visible a diversidade insistimos na necesidade dun ensino público eficaz e de calidade, para o que é precisa unha verdadeira escola inclusiva;  a normalización da diversidade.

Moitas grazas outra vez aos da CGENDL pola oportunidade.

A miña compañeira no departamento de música, Marta Barreiro, sempre me falou mil marabillas dunha actividade extraescolar que en principio soaba interesante; levar aos chavales a Celanova e alí, no Mosteiro de San Rosendo, tocar unhas pezas coa frauta acompañados pola organista da igrexa.  O caso é que alá fomos e teño que recoñecer que Marta tiña razón e máis; resultou do mellorciño que se pode facer co alumnado de música de secundaria á hora de dar unha volta polo país, coa desculpa da música.

No mesmo mosteiro visitamos a capela mozárabe de San Miguel (rematada no 942!), a biblioteca do I.E.S. de Celanova, que está tamén alí dentro, fomos á Casa dos poetas, a sede da Fundación Curros Enríquez,  e de alí marchamos para darlle unha visita a don Adolfo, o párroco de Vilanova dos Infantes, quen nos falou do misterio da Virxe do Cristal.  O remate foi subir ao xacemento castrexo de Castromao, nada menos.

O mellor de todo foi a oportunidade de vivir a música, a poesía, o país, da man de boa xente coma don Adolfo, Pablo, Paula, Marisol, Irma, Patricia…a todos moitas grazas.

Seguir

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.